Lotnisko w Szymanach

Bezpośrednią inspiracją był kadłub łodzi wiosłowej / żaglowej. Samolot to współczesna „trochę” łódź. Bryłę łodzi poddano przekształceniom: obrócono, sugerując schronienie (pod łodzią, na brzegu), przecięto i obrócono względem siebie wydzielając przestrzenie przed i za kontrolą (ogólnodostępny hol główny i poczekalnie). Ściany i sufity w strefach ogólnodostępnych wykończono drewnem, łączonym jak w poszyciu drewnianych łodzi. Powyższe, romantyczne preteksty wsparto również logiką organizacji rzutu. Osiowość założenia, jak i kształt holu zostały określone przez obciążenie ruchem użytkowników; jest też wynikiem wizualnego połączenia strefy „przed” i „za”, przez przestrzeń platformy widokowej.

Skład zespołu:                                         arch. Lucja Janik                               arch. Kajetan Tarnowski                   arch. Wojciech Mars                       asyst. arch. Katarzyna Kuczyńska   asyst. arch. Natalia Balawejder

zagospodarowanie lotniskaairport designwnętrze lotniskaairport interior designlotnisko_zagospodarowanielotnisko_zagospodarowanie2rozbudowa lotniska